در این مقاله نتایج محاسبات حاصل از اجرای یک برنامه اجزای محدود مبتنی بر مدل الاستیک – موهرکولمب به منظور تعیین ضرایب کاهش ظرفیت باربری خاک به علت نامحوری و بار مایل ارایه می گردد. در این مطالعه وضعیت خاک صرفا چسبنده (در حالت بی وزن) و خاک صرفا اصطکاکی (خاک وزین و 0≠g) بطور جداگانه مورد بررسی قرار گرفته و در هر مورد برای مقادیر انتخابی مشخصی از زاویه اصطکاک داخلی خاک، ظرفیت باربری نهایی (وضعیت تسلیم خاک) به دست آمده است، آنگاه نسبت مقادیر حاصل از وضعیت های بار مایل در هر مقدار معین از زاویه میل بار، با مقدار نهایی مربوط به بار قایم تعیین شده است و به عنوان g i و ic نشان داده شده است. همینطور در حالتهای مختلفی از نامحوری بودن بار(e=B/12,B/6) ،محاسبات مشابهی انجام گرفته و نتیجه حاصل برای بار تسلیم با مقدار متناظر با بار تسلیم شرایط بار محوری مقایسه گردیده و نسبت به آن به عنوان ieg و iec ارایه شده است. مقادیر حاصل از این محاسبات نشان می دهد که این مقادیر – نسبت به ارقام حاصل از تئوریها به نتایج تجربی نزدیکترند و با توجه به سهولت تغییر شرایط فیزیکی و هندسی محیط مورد بررسی و نیز امکان تغییر مشخصات خاک، می توان به کارآیی این گونه برنامه ها برای بررسی رفتار خاکهایی که از این مدل تبعیت می کنند اطمینان نمود. همچنین نتیجه های محاسبات نشان می دهد که تغییرات بعضی از این گونه برنامه ها برای بررسی رفتار خاکهای که از این مدل تبعیت می کنند اطمینان نمود. همچنین نتیجه های محاسبات نشان می دهد که تغییرات بعضی از این ضرایب تابعی از زاویه اصطکاک داخلی می باشد، در حالی که تئوریهای سابق این وابستگی را نشان نمی دهند.